که سرخ ترین آوازش..!!!

سبزترین فصل است؟

.

.

.

کور رنگی ...

                              آری مبتلا به کور رنگی بودند...

...

 میبینم آیا؟؟؟

.....

نگاه کن...  تو چه میبینی؟؟

دیده ات چه میبیند؟

چشم ها .. نگاه ها از کدام زاویه هستی را روایت میکنند؟؟؟

نگاه ها از چه میگویند... ؟؟ با که میگویند؟

و تو...

....

نگاه من اما....

یک قطره...

تنها یک قطره اشک...

...

...

به دنیا خوش آمدی

استخوانهایم از تو پنهان نبود

وقتی در نهان به وجود می امدند و در اسفل زمین نقش بندی میشدم

ما پیش از خلقت آدم و حوا ... زیسته ایم و

پس از نابودی آخرین آدم و حوا نیز ادامه می یابیم

در دفتر تو همگی اعضای من نوشته شده

و چشمان تو ای متعال جنین مرا دیده است

.

.

و چشمان من جنین او را دیده است..

پیش از خلقت خدایان من بوده ام

و من بودم که تو را بوجود آوردم

از خود در تو دمیدم

و... تو اینگونه  شدی "من"

...

باور کن گناه کار نبود تنها ندانسته سیراب شد از آغوشی که هم آغوش نداشت...

...

داغ لب ها...

ره آورد سکوت است

و این کوتاهی دم

نشانه ای است

بر تداوم مسری آن

و من

دارم تمام می شوم...

در گورستان

صدای قاری.،

و ،

حرص سنگ به سنگ

گر چه انباشتن است

اما... !

بیشتر بوی زندگی می دهد

فشار بر لب هائی که

باز بودن را

از یاد برده اند

بودن را

به چالش می کشد

چرا نگاهت پرسان است..؟

و چرا

پلک هایت

چنین شتاب دارند؟

در کدامین دیار

فریاد را می جوئی ؟

می دانم که

فرزند راستین سکوت است

و

میلاد خواهد داشت

ولی....

زهدان همسایه..!

جای مناسبی نیست..

من می خواهم ما باشیم

اما تو

انتظار سنگینی را

بر سکوت لب هایت

آوار کرده ای...

...

از سروده هایم...

سروده های پاک شبانه ...

ازنجواهایم..،

 نجواهای محزون شبانه ام...

که تنها بهانه گریستن من بودند...

از ستاره هایم

ستاره های وحشی رویای مه آلودم

چه می توانم بگویم..!؟

از من چه مانده است که بگویم..

جز...

دردی سوزناک که لبخند زنان ،..

 آرام...

 میکشد مرا...

که از میان آنها آهنگ نمور " مرگ"

به گوش میرسد...

...